Dat ze ons naar zo'n rottafel hebben verhuisd.
Je kunt de geursteentjes zo zien liggen.
Nu is het genoeg. Ik wil weten wat er aan de hand is.
Ik wil een toost uitbrengen. - Nee, dat doe ik wel.
Op iemand die ons allen inspireert.
Een lichtbaken in deze donkere, middelmatige wereld.
Op mij.
Nu ben ik onsterfelijk.
Niet iedereen staat in het jaarboek van Pendleton.
Alleen het personeel en de studenten.
Oké, we krijgen onze tafel niet terug. Die is voor een hoge ome.
Hoger dan ik? - Moet je kijken, Mark Hamill.
We zijn onze tafel kwijt aan Luke Skywalker.
Zie mij hier zitten. Ik ben zo belangrijk. Mijn papa is Darth Vader.
Is dat zo?
Ik ga onze tafel terugeisen.
Vergeet niet dat hij een ster is en dus boven ons staat.
Jij bent Mark Hamill, hè? - Ja.
Ik doe dit niet graag, maar... - Geen probleem. Momentje.
Wat doe je? - Ik geef je mijn handtekening.
Je hoeft niet te bewijzen wie je bent.
Schuif eens op. Wegwezen.
Luister eens goed. Wij komen hier zitten en jullie verhuizen naar daar.
Je krijgt een exemplaar van mijn boek. - En jij krijgt die tafel daar.
Nee, ik blijf zitten. - Dat denk ik niet.
Hij staat met beide benen op de grond.
Dat wordt vechten. - Moge de kracht je beschermen.
Raad eens wie er op de voorpagina staat: Sally Solomon.
Sally Solomon stond pal voor de gewone man...
...en op de borst van Star Wars-ster Mark Hamill.
Solomon zei: Het is niet, omdat ik een nul ben dat ik niet meetel.
Je bent een soort van heldin. - Leuk, Sally.
Niet dat je in het jaarboek staat...
Ja, inderdaad. Wat, vandaag?
Ik vraag het even. Wil je aan Goeiemiddag, Rutherford meedoen?
Dat vind ik het op één na beste programma.
Wat vind je het beste? - Goeiemorgen, Rutherford.
Wat een gedoe, zeg. Dit is een grap, nietwaar?
Helemaal niet. Wij zijn superieur. Dit moest ervan komen.
Ze zal er zijn. - Ze willen ons vast ook interviewen.
Vooral de man die zich de hele tijd in het damestoilet verstopte.
Ik verstopte me niet. Ik stond me op te frissen.
Zo dadelijk komt Sally Solomon, onze nieuwe heldin.
Goeiemiddag, Rutherford.
Uit de ether.
Ik ben een grote fan van u.
Wil je iets drinken? Water of zo? - Nee, dank je.
Hou maar al op. - Daar ben je.
Waar zat je zo lang? - Ik moest mezelf schminken.
Waar zit ik? - Wie bent u?
Dick Solomon, heb je mijn boek al gelezen?
Ga maar op die bank onder de airco zitten.
Om de emotionele reacties te filmen? - Ja, hoor.
Sally Solomon, jij eiste je tafel terug.
Het is niet, omdat je bekend bent, dat je ook beter bent.
Je bent te gek, Sally.
Tijd voor onze bellers. U bent in de ether.
Ja, weg met Mark Hamill. Jij moet in de volgende Star Trek-film.
Nee, ik ben maar een huisvrouw.
Het is niet, omdat je een nul bent, dat je niet meetelt.
Op naar de volgende beller. Zeg het maar.
Hemeltje, ja. Ik wil Miss Sally Solomon feliciteren...
...en haar vragen of ze het even wil hebben...
...over de goddelijke man die de tafel had gereserveerd.
Hartelijk bedankt.
Dag, Dick, ik heb de show gezien. Sally heeft echt présence.
Spannend, een bekende op tv. - Zoals mijn oom Jennifer bij Springer.
Het is vast geweldig voor iemand die graag in de belangstelling staat.
Zo'n zielig type dat altijd aandacht nodig heeft.
Hallo, ik ben wel aan het praten.
Zei je iets? - Ja, dat er iets mis is in dit land...
...als belagers van sterren meer succes hebben dan briljante professoren.
Dient daar de Nobelprijs niet voor? - Toe.
Begin me niet over die poppoll.
Weet je nog wat Warhol zei?
Voor een schilderij van dat blik soep vang ik vast een miljoen?
Dat iedereen een kwartier beroemd kan zijn.
Een kwartier? - Ja, laat Sally er nou van genieten.
Een kwartier?
De tijd vliegt voorbij.
Arme Sally.
Hé, Solomon, die vrouw die Luke Skywalker pakte, heet ook Solomon.
Ja, dat is mijn tante. - Onzin.
Toch wel. - Leugenaar.
Pak hem. - Wacht.
Ik zal het zeggen. Ja, ik zal het haar zeggen.
Ik probeer al twee uur te bellen. - De telefoon staat roodgloeiend.
Iedereen wil Sally spreken. Dat was de baas van Cakeland.
Ze krijgt haar eigen koffie met melk. - De misleide dwazen.
Haar kwartier is al uren voorbij.
Wat een dag. Haal je even een glas water voor me?
Wanneer eten we? - Ik heb al gegeten.
Waar dan? - Bij Mauricio.
Ja, hij vond het vreselijk hoe ik was behandeld.
Raad eens welke tafel ik kreeg? Jawel.
Intussen kon ik je stomme secretaresse spelen.
Geef maar hier. Vanaf nu ben ik Sally's stomme secretaresse.
Dat is wel heel kort dag. Oké, maar stuur wel een limousine.
Met chauffeur. Oké.
Dit is ongelooflijk. Sally, jij gooit de eerste bal...
...op het kampioenschap voor gepensioneerden...
...in de categorie halftrage en trage ballen.
Daar heb ik altijd van gedroomd. - Ik leg je kleren klaar.
Niet zo snel, juffrouw. Je vergeet wel ons eten.
Ik wil iets met stroganoff.
Sorry, Miss Solomon moet het eten even uitstellen.
Genoeg nu. Ik beveel je om niet langer beroemd te zijn.
Dat kun je niet. - En de missie dan?
Dit overstijgt de missie. Ik vraag hier niet om.
Rutherford heeft een Sally Solomon nodig. En toevallig...
...ben ik Sally Solomon. En dus zal ik hun Sally Solomon zijn.
Minder kan ik niet doen. Spelen maar.
Hallo, nog meer bloemen voor Sally. Gladiolen, heel mooi.
Leg ze maar bij de rest. Sorry voor het wachten.
Sally, ze willen een interview en wat typische foto's.
Ik ga intussen in mijn fauteuil liggen luieren, zoals altijd.
Weet je, ik ben vroeger ook nog model geweest.
Dat viel wel tegen. De catwalk stopte en ik niet.
Eruit. - Waarom moet ik naar de keuken?
De Rutherford Bugle wil Sally in huiselijke kring kieken.
Het gewone volk is daarbij niet gewenst.
Maar het is mijn woonkamer. - We willen een sfeertje creëren.
Iets met wat minder van jou erin.
Vlug, nu is er nog licht. - Ik sta in het jaarboek.
Wat is dit klote, zeg.
Kan het alsjeblieft wat stiller, mensen?
Mensen. Hij noemde ons mensen. Niemand noemt ons mensen.
En toen gilde hij als een klein meisje.
Te gek. - Ik heb een geweldig idee.
Toon eens hoeveel bonbons jij tegelijk in je mond kunt proppen.
Ja, of hoe je ons eten altijd weer laat aanbranden.
Of hoe je iemand probeert te versieren. Nee, dat duurt te lang.
Leugens, leugens. Het zijn allemaal leugens.
Sorry voor dat misverstand. Ze is inderdaad je tante.
Ja, al goed. - Te gek, zo'n beroemdheid in huis.
Ga je mee? We gaan het voetbalteam bekogelen.
Ik moet naar de les.
We zijn dus niet meer goed genoeg? - Pak hem.
In godsnaam, Pepper, naar buiten. Ik meen het.
Ga die hoerige brak van hiernaast maar bespringen.
Kijk uit, laat hem niet binnen.
Vooruit, Pepper.
Dat probeer ik nu al een uur. - Een uur.
Dat zal wel heel lang duren in Mary-land.
Waar een kwartier nu al vijf dagen duurt.
Gaat dit over Sally? - Ja.
Wil je eens vragen of ze op de Rotary-avond komt spreken?
Mary, jij ook al. - Dick, wat wil je nou eigenlijk?
Roem. Ik wil het eeuwige leven. De hemel verlichten. Ik wil roem.
Ach, wat. Sally heeft een ster gevloerd en nu is ze even beroemd.
Het had iedereen in het restaurant kunnen zijn.
Daar had ik nog niet aan gedacht. Je hebt gelijk.
Hoe kan ik je ooit bedanken? - Graag gedaan, hoor.
Sorry, u moet wel aanschuiven. - Jij zit aan mijn tafel.
Bereid je op wat non-fictie voor. - Security?
We hebben geen security. - Zonder Chewbacon is het niks, hè?
Ik kan hem wel aan. - Het feit dat jij iemand bent,
betekent nog niet dat ik niet iemand anders ben.
Zo, nu snap ik hoe je een ster wordt.
Een vrouw die een ster aanpakt, is een heldin.
Maar een grote kerel die zomaar ruzie zoekt, is de slechterik.
Het is gewoon niet eerlijk.
Tommy, laten we gaan. We kunnen een hamburger gaan eten.
Je schaamde je toch voor me, omdat Sally een ster is?
Vergeet het. Sally is compleet passé.
Is dat zo? - Ja.
Nu praat iedereen over die vrouw die alleen maar kruiden eet.
Zoals paprika? - Waarschijnlijk.
Weg met die krant. Sally staat er niet in.
Heeft er iemand gebeld?
Godzijdank, eindelijk wat rust.
Harry, waar zijn de bloemen? Ze hebben toch verse gebracht?
Ja, ze hebben bloemen gebracht. Maar het waren chrysanten.
Maar daar hou je niet van, dus heb ik ze weggegooid. Vandaar.
Wat ben je toch goed voor me. Nu moet ik wat gaan rusten.
En te bedenken dat ik zo had kunnen worden.
Wat jammer. Ze was groots. - En dat is ze nog steeds.
De planeet is gewoon klein geworden.
Neem me niet kwalijk. Mevrouw heeft me nodig.
Huishouding. - Kom maar binnen.
Ik zal eerlijk zijn. Ik ben niet van de huishouding.
Ik ben hier, omdat mijn zus, die uw allergrootste fan is,
nog maar 72 uur te leven heeft.
Wat erg. Ik wou dat ik kon helpen. - Dat kunt u.
Kom mee en begeleid haar naar een druk restaurant...
...waar ze u dan kan afranselen. Ik pak uw koffers.
Dat is mooi. U zou dit kunnen dragen.
Kunt u iemand van security sturen? Hoezo, die is er niet?
Zelfs die Ewoks in het Sheraton hebben security.
Hij ontsnapt.
We zijn dol op je. - Je bent een nul, maar telt wel mee.
Ze waren echt dol op me. - Ben je nog op?
De telefoon kan gaan. - Om vier uur eens nachts?
Aan de oostkust is het nog maar één uur.
Dit moet heel pijnlijk zijn. - Wat weet jij nou?
Jij zult dit nooit meemaken.
Jij bent de opperbevelhebber van een intergalactische missie, maar ik...
Ik was een ster. - Je bent even beroemd geweest.
Het was toch leuk? - Wat moet ik nou?
Ik ben niet meer beroemd of bijzonder. Ik ben een nul.
Onzin. Je hoeft niet beroemd te zijn om bijzonder te zijn.
Nina is ook niet beroemd.
Niemand weet dat ze elke woensdag voor de oudjes zingt,
ondanks haar drukke baan en hun verzoek om op te rotten.
Dat is bijzonder.
Agent Don stopt soms kleingeld in de parkeermeters.
Om geen boete te hoeven geven? - Nee, hij haat het papierwerk.
Het blijft bijzonder.
Ik ken nog zo iemand. Iemand die mij uit een onzichtbare cel redde...
...en zich over een kind ontfermde. - Dat was ik, stomme idioot.
Dat bedoel ik, idioot. Daarom ben je zo bijzonder.
Dat ben ik inderdaad. Speciaal dan, niet idioot.
Dank u, opperbevelhebber. - Goeienacht, luitenant.
Harry, waar was je? - Ik zat achter een droom aan, Sally.
Vergeet het, Harry. Het is afgelopen.
Nee, hoor. Het is niet afgelopen.
Het is verre van afgelopen.
In een verwoede poging om van Hamills sterrenstatus te profiteren,
heeft een kennis van Sally Salomon ons gebeld...
...om te melden dat Sally een buitenaards wezen is...
...van een verafgelegen melkweg.
We zijn terug, Sally.
We zijn weer helemaal terug.
Weet je pa al wat ik in je jaarboek heb geschreven?
Heeft Tommy dan een jaarboek? - Nee, hoor.
Waar is het? - In de oven.
Dat van jou is een ietsje groter.